Andrzej Zaniewski – 93 wiersze dla Kariny

Zbiór utworów poetyckich przeważnie lirycznych 93 wiersze dla Kariny zawiera zwierzenia, refleksje, impresje, anegdoty i przemyślenia wynikające z kilkuletniej już przyjaźni z młodą fascynującą kobirtą – główną bohaterką, a w znacznym stopniu animatorką tej książki. A równocześnie magistrem matematyki i, najważniejsze, sąsiadką z korytarza na dziewiątym piętrze bloku przy Królewskiej w Warszawie.

(fragment Od Autora

Naprzeciw siebie w Bursztynowej… łączy nas stół

i wszystko co na stole… Wódka, kieliszki, potrawy,

kompot w przejrzystym dzbanie

i rozmowa…

...jakby Świt mógł rozmawiać z Wieczorem…

- Piszę wiersze dla Ciebie Karino,

wiersze o tobie

- Dlaczego…

- Przecież wiesz.

- Nie chcesz żebym mówił o miłości, a przecież

przyprowadziły mnie do Ciebie uczucia…

Naprzeciw siebie w Bursztynowej… fruną

ptaki romantycznych melodii i… cisza

Rozmineliśmy się w czasie?

Czy rozminęliśmy się w marzeniach?

Stacja metra „Rozstajne drogi?

Pasazerów prosimy o uwagę…”

Nie obrażaj się Karino za sny o tobie…

Po sprawdzeniu czy drzwi są już na pewno zamknięte

szybko przechodzisz korytarzem do windy…

Odjeżdzasz…

Z Czałką… Z rowerem… Z kimkolwiek…

Samotnie…

Winda pędzi w dół… albo w górę…

Do piwnic!

Do obłoków!

Szalona winda snu!

Widzę jak jedziesz, rozmawiasz, uśmiechasz się.

widzę jakbym tam stał obok ciebie,

niewidzialny